ในวันที่ขึ้นเวทีแข่งขัน รู้สึกตื่นเต้น แล้วก็แอบกังวลใจบ้าง พอรู้ว่าต้องไปยืนในจุดนั้นก็ต้องพยายามทำให้เต็มที่และดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ เมื่อเสียงเริ่มจับเวลา ก็รู้สึกตื่นเต้นและในหัวคิดอย่างเดียวต้องพยามยามทำให้ดีให้เหมือนกับที่เราตั้งใจและพยายาม เมื่อเสียงเวลาหมดลง ทุกอย่างก็โล่งอก เหมือนว่าเราได้ทำทุกอย่างอย่างเต็มที่แล้วไม่ว่าผลจะเป็นยังไง เราได้ทำหน้าที่อย่างสุดความสามารถ